गाढव आणि बेडूक

एक ओझ्याने लादलेला गाढव रस्त्याने चालला असता, भाराने खचून जाऊन एका डबक्यात पडला. तेथे तो दुःखाने ओरडत असता, डबक्यातील एक बेडूक त्यास म्हणतो, ‘अरे, तुला या डबक्यात पडून थोडा वेळ झाला नाही, तोच तू इतकी ओरड चालवली आहेस, मग आमच्याप्रमाणे सगळ्या जन्मभर येथेच राहण्याचा जर तुला प्रसंग आला, तर तू काय करशील बरे ?’

तात्पर्य:- सवयीमुळे जी गोष्ट एखादयास क्षुल्लक वाटते, तीच सवय नसलेल्या दुसऱ्या मनुष्यास कठीण वाटते.