गगन सदन्‌ तेजोमय

गगन सदन तेजोमय
तिमिर हरून करूणाकर
दे प्रकाश, देई अभय ॥धृ॥

छाया तव माया तव
हेंच परम पुण्य धाम
वाऱ्यातुन, ताऱ्यातुन
वाचले तुझेच नाम
जगम जीवन, जनन, मरण
हे तुझेंच रूप सदय ॥१॥

वासंतिक कुसुमांतुन
तूमधुर हांसतोस
मेघांचा धारातुन
प्रेमरूप भासतोस
कधी येशिल चपल चरण
वाहिले तुलाच हृदय ॥२॥

भावमोचन हे लोचन
तुजसाठी दोन दिवे
कंठातिल स्वर मंजुळ
भावमधूर गीत नये
सकल शरण मनमोहन
सृजन तूंच, तूंच विलय ॥३॥