मनुष्य आणि मुंगूस

एका मनुष्याने एक मुंगूस पकडले आणि तो त्याला आता ठार मारणार, तोच ते मुंगूस गयावया करून त्यास म्हणाले, ‘अरे, इतका निर्दय होऊ नकोस. जो प्राणी तुझ्या घरातले उंदीर मारून तुझ्या धान्याचे आणि कपडयालत्त्याचे रक्षण करतो, त्याचा जीव घेण्याचे पातक तू करू नकोस.’ मनुष्य म्हणाला, ‘तू जे उंदीर मारतोस ते माझे हित करावे म्हणून मारीत नाहीस; आपले पोट भरावे म्हणून मारतोस. शिवाय सगळ्या घरभर बिळे करून आणि जमीन उकरून तू माझे नुकशान मात्र करतोस. तेव्हा तुझी असली खोटी आणि मूर्खपणाची सबब ऐकून मी तुला सोडीन, अशी आशाही करू नकोस.’ इतके बोलून त्याने त्या मुंगूसाचा तात्काळ जीव घेतला.

तात्पर्य:- जी गोष्ट आपण स्वार्थासाठी करतो, तिचे उपकार दुसऱ्यावर लादून, संकटातून मुक्त होण्याचा प्रयत्न करणे हा वेडेपणा होय.