पाऊस

शिवाराचा असे राजा त्याची गाणी आज गाऊ
हिंडे रानातून साऱ्या माझा पाऊस भाऊ

लाघे चाहूल मृगाची आल्या पावसाच्या धारा
कोसळली झाडे फार फिरे मोकाट वारा
लख्खं विजेच्या आरशातून क्षण भर सारे पाहू

गेली ढेकळे फुटून वाहे पाणी रानातून
तरारले कोंब दूर दूर शेतामध्ये ओळीओळीतून
कष्ट करून सालभर आता आनंदाने

नदी नाल्याच्या कडेला गुरे रेंगाळली आता
सैरावैरा झाली कशी वर झाकाळून जाता
करा आता आवरासावर शेतातून घरी जाऊ

लाडका तो भाऊराया मला येईल भेटाया
सारे शिवार पालटे गेली बदलून रया
दुष्ट उन्हाच्या झळ्या आता विसरत जाऊ

भाऊ माझा गोजीरवाणा मला बोलावत येई
होते झोपेतून जागी माझी धरणी आई
नाते आमुचे अतूट नित्यनेमाने भेट घेऊ

This entry was posted in मराठी कविता and tagged , , , , , , , , on by .

About संतोष सेलुकर

सध्या प्रार्थमिक शिक्षक. चार वर्ष सर्व शिक्षा अभियान कार्यक्रमात विषयतज्ञ म्हणून कार्य. कविता संग्रह "दुरचे गाव" प्रकाशित झाला असुन अनेक वृत्तपत्रे मासिके यामधून कविता व ललित लेख प्रसिद्ध. १] राज्यस्तरीय कविता स्पर्धेत प्रथम क्रमांक. २] अखिल भारतिय साहित्य संमेलन नाशिक येथे कविता वाचन - विठ्ठल वाघ यांच्या अध्यक्षतेखाली. ३] जागल प्रतोष्ठाण पेठशिवणी, तेजोमयी प्रतिष्ठाण परभणी, चक्रधर स्वामी वाचनालय पालम यांच्या विविध कार्यक्रमांचे(वाड़मयीन) आयोजन व सहभाग. ४] विविध शैक्षणिक प्रशिक्षणातून तज्ञ मार्गदर्शक म्हणून काम केले.