पूर्वी मंदिराच्या गाभार्‍यात

पूर्वी मंदिराच्या गाभार्‍यात जाऊन
देवाचं मनोभावे दर्शन घेणार तो
आता फक्त मंदिराच्या पायर्‍यांवर बसून असतो
सुन्न होऊन
येणार्‍या जाणार्‍या भक्ताकडे पाहत
त्याच्या चेहऱ्यावरून ओसंडत नाही आता
कुणासाठीही आपुलकीची शुभ्र धार
दिसतही नाही त्याच्या चेहर्‍यावर
आसमंतात झुलणारं चिअतन्य
किंवा हसतही नाही तो स्वतःच्या आयुष्यावर
कुठल्याही वेड्या उपहासानं
बांधलेल्या घरात राहमन सुद्धा
मी पाहतो त्याच्या चेहऱ्यावर
पडलेल्या घराची भगनता ओथंबून आलेली
एका जागी बसून सुद्धा नेहमीच मी पाहतो त्याला
कुठे तरी दूर दूर … एकटं…. एकाकी भटकतांना
तो असतो इथल्या
युवकांच्या बरबाद जिंदगीचा प्रतिनिधी
आयुष्यावर कसा जंग चढतो
ह्याच्या उदाहरणाचा तो असतो
एक सार्वेत्कृष्ट नमुना
लाचखाऊ लोकांच्या खेळाचं साधन असतो तो
सखीचं उघडं अंग झाकण्यास
असमर्थ असलेला साजन असतो तो…
तो पहतो कधी
एम्पलॉयमेन्ट ऑफिसला चकरा घालून घालून
झिजलेल्या स्वतःच्या स्लीपरच्या तळव्यंकडे
कधी हात ही फिरवितो स्वतःच्या
वाढलेल्या खुरट्या दाढीवरून
तसा त्याचा राग ही नसतो
कुणावर अन भारही नसतो
कुणाच्या खांद्यावर
… फक्त साप मेल्यावर वळवळत रहावी
काही वेळ शेपटी
तसाचा तो वळवळत असतो
आत्तशा चुपचापणे
आयुष्याच्या मातीत !

This entry was posted in मराठी कविता and tagged , , , , , , , , , , on by .

About संतोष सेलुकर

सध्या प्रार्थमिक शिक्षक. चार वर्ष सर्व शिक्षा अभियान कार्यक्रमात विषयतज्ञ म्हणून कार्य. कविता संग्रह "दुरचे गाव" प्रकाशित झाला असुन अनेक वृत्तपत्रे मासिके यामधून कविता व ललित लेख प्रसिद्ध. १] राज्यस्तरीय कविता स्पर्धेत प्रथम क्रमांक. २] अखिल भारतिय साहित्य संमेलन नाशिक येथे कविता वाचन - विठ्ठल वाघ यांच्या अध्यक्षतेखाली. ३] जागल प्रतोष्ठाण पेठशिवणी, तेजोमयी प्रतिष्ठाण परभणी, चक्रधर स्वामी वाचनालय पालम यांच्या विविध कार्यक्रमांचे(वाड़मयीन) आयोजन व सहभाग. ४] विविध शैक्षणिक प्रशिक्षणातून तज्ञ मार्गदर्शक म्हणून काम केले.