श्रीकृष्णाची आरती ओंवाळूं आरती

ओंवाळूं आरती मदनगोपाळा ।
श्यमसुंदर गळां वैजयंतीमाळा ॥ ध्रु० ॥
चरणकमल ज्याचे अति सुकुमअ ।
ध्वजवज्रांकुश चरणीं ब्रीदाचा तोडर ॥ ओंवाळूं० ॥ १ ॥
नाभिकमळीं ज्याचे ब्रह्मयाचें स्थन ।
हृदयीं पदक शोभे श्रीवत्सलांछन ॥ ओंवाळूं० ॥ २ ॥
मुखकमला पाहतां सूर्याच्या कोटी ।
वेधलें मानस हारपली द्रुष्टी । ओंवाळू० ॥ ३ ॥
जडित मुगुट ज्याचा दैदीप्यमान ।
तेणें तेजें कोंदलें अवघें त्रिभुवन ॥ ओंवाळूं० ॥ ४ ॥
एका जनार्दनीं देखियेलें रूप ।
रूप पाहों जातां झालें अवघें तद्रूप ॥ ओंवाळूं आरती० ॥ ५ ॥