जिथें सागरा धरणी मिळते

जिथें सागरा धरणीं मिळते
तिथे तुझी मी वाट पाहातें ॥धॄ॥
डोंगरदरिचें सोडून घर तें
पल्लव पाचूचें तोडून नातें
हर्षाचा जल्लोष करुनी जेथे
प्रीत-नदी ही एकरूपते ॥१॥

वेचीत वाळूंत शंकशिंपले
रम्य बाल्य तें जिथें खेळलें
खेळाचा उल्हास रंगात येऊनी
धुंदीत यौवन जिथें डोलतें ॥२॥

बघुनी नभिंची चंद्रकोर ती
सागर-हृदयी उर्मी उठती
सुखदुःखाची जेथें सारखी
प्रीत जीवना ओढ लागते ॥३॥