जुने झाड उपटून पुन: लावले!

एका शेतकऱ्याच्या दारात एक सिताफळाचे मोठे झाड होते, त्यास सुंदर सिताफळे लागत असत. त्यातली काही सिताफळे त्या शेतकऱ्याने आपल्या धन्यास नेऊन दिली. ती फळे त्यास इतकी आवडली की त्याने ते झाड उपटून आणून आपल्या दारात लावले. पण ते झाड लवकरच वाळले आणि मरून गेले. ही गोष्ट जेव्हा त्या शेतकऱ्याने ऐकली तेव्हा तो म्हणाला, ‘अधाशीपणाचा परिणाम असाच व्हावयाचा. माझ्या धन्याने जर ते झाड येतेच राहू दिले असते, तर त्याला आणि मला पुष्कळ फळे खावयास मिळाली असती.’

तात्पर्य:- जी वस्तु एका विशिष्ट ठिकाणीच राहिली असता फलदायक होते, ती वस्तु त्या ठिकाणापासून कधी हालवू नये.