पाखरांची कलकल

पाखरांची कलकल
गेली दूर देशी
गांव पांगतोना
गहिवरल्या वेशी

नाही लहरत वारा
अंगणात झाड मुके
वाट पायाखालची
रोज रोज चुके

ओसाड भकास रस्ते
गाव अंधारून जाई
कोऱ्या कागदाच्या वर
जशी सांडली साई

तिन्ही सांजेच्या वेळेला
नाही हंबरत गाय
गोठा रिकामाच राही
तिथं उमटले पाय

नाही राहिला महादेवं
गेली सुकून तुळस
माळावरच्या देवाचा
कोणी तोडिला पळस

जुन्या काळची माणसे
आता राहिलीत कुठे
भाकरीच्या साठी
घर गावातून उठे

गाव विसरत आले
जाती उसवून धागे
जुन्या आठवात मन
वळू वळू बघे

कधी वाटते मला
माझ्या गावात जावं
कूप ओलांडत नाही
तरी सरड्याची धावं

भकास वाड्याच्या भिंती
आता कोसळल्या पार
तुटे लेकरांचा लळा

भकास वाड्याच्या भिंती
आता कोसळल्या पार
तुटे लेकरांचा लळा
फिरे एकलीच घार

गाव दूरदूर माझे
नाही घेणाअ नाव
काळजाच्या कोपऱ्यात
एक वसविलं गाव

वाट चुकली माझी
गेलो भटकत असा
नव्या गावात पाहुणा
जाई बावरून जसा

कशी झाली ताटातूट
काही राहीलेन याद
तुझ्या आर्त किंकाळीला
माझी कासाविस साद

This entry was posted in मराठी कविता and tagged , , , , , , , , , on by .

About संतोष सेलुकर

सध्या प्रार्थमिक शिक्षक. चार वर्ष सर्व शिक्षा अभियान कार्यक्रमात विषयतज्ञ म्हणून कार्य. कविता संग्रह "दुरचे गाव" प्रकाशित झाला असुन अनेक वृत्तपत्रे मासिके यामधून कविता व ललित लेख प्रसिद्ध. १] राज्यस्तरीय कविता स्पर्धेत प्रथम क्रमांक. २] अखिल भारतिय साहित्य संमेलन नाशिक येथे कविता वाचन - विठ्ठल वाघ यांच्या अध्यक्षतेखाली. ३] जागल प्रतोष्ठाण पेठशिवणी, तेजोमयी प्रतिष्ठाण परभणी, चक्रधर स्वामी वाचनालय पालम यांच्या विविध कार्यक्रमांचे(वाड़मयीन) आयोजन व सहभाग. ४] विविध शैक्षणिक प्रशिक्षणातून तज्ञ मार्गदर्शक म्हणून काम केले.