तुला पाहते रे तुला पाहते

तुला पाहते रे तुला पाहते
तुझी मुर्त माझ्या उरी राहते
जरी आंधळि मी तुला पाहते ॥धृ॥

तुझ्या संगतीचा जिवा ध्यास लागे
तुझ्या हासण्याने मनी प्रीत जागे
तुझ्या गायने मी सुखीं राहते
जरी आंधळी मी तुला पाहते ॥१॥

किती घोर भाग्य या अंधेपणीही
दिसें स्वप्न झोपेत जागेपणीही
उणे लोचनांचे सुखें साहते
जरी आंधळी मी तुला पाहते ॥२॥

कधी भक्त का पाहतो ईश्वराला
नदी न्याहळी का कधी सागराला
तिच्या सारखी मी सदा वाहते
जरी आंधळी मी तुला पाहते. ॥३॥